CNC လေဆာ ပိုက်ဖြတ်စက်သည် မည်မျှအထိ ပိုက်အချင်းများကို ဖြတ်နိုင်ပါသလား။

CNC လေဆာ ပိုက်ဖြတ်စက်များအတွက် စံသတ်မှတ်ထားသော အချင်းအကွာအဝေး

စက်ဝိုင်းပုံပိုက်များ၏ အချင်းအကန့်အသတ်များ – ၁၀ မီလီမီတာမှ ၅၀၀ မီလီမီတာ (အဆင့်မြင့်စက်များဖြင့် ထိုထက်ပိုမိုကျော်လွန်နိုင်ပါသည်)

စက်မှုတန်း CNC လေဆာ ပိုက်ဖြတ်စက်များ ပုံမှန်အားဖဲ့သည့်အားဖဲ့ ၁၀ မီလီမီတာမှ ၅၀၀ မီလီမီတာအထိ စက်ဝိုင်းပုံပိုက်များကို ဖြတ်နိုင်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် အသုံးပြုရှိသည့် အက်ပလီကေးရှင်းများအတွက် အသွင်အပြင်မြင့်မားသော အလင်းရောင်နှင့် လှုပ်ရှားမှုထိန်းချုပ်မှုစနစ်များပါရှိသည့် အတိကျမှုမြင့်မားသည့် စက်များသည် ၅၀၀ မီလီမီတာကို ကျော်လွန်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် လေဆာလှမ်းကွာမှုနှင့် အပူပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံပေါ်မှုများကြောင့် ထိုနှုန်းထက်ပိုမိုကျော်လွန်လျှင် ဖြတ်ခြင်း၏ တည်ငြိမ်မှုသည် လျော့နည်းလာပါသည်။

ချပ် ကွန်ဖစ်ဂူရေးရှင်းသည် ဤအကွာအဝေးအတွက် အဓိက မက်ကန်းနီကယ် အားဖြစ်ပါသည်။ ဒွိလ်-ချပ် စနစ်များသည် ယေဘုယျအားဖြင့် ၂၀၀ မီလီမီတာအထိ အထောက်အပံ့ပေးနိုင်ပြီး ခုံးချပ် ၄ ခုပါ ဒီဇိုင်းများသည် ၅၀၀ မီလီမီတာ လုပ်ဆောင်မှုများကို တည်ငြိမ်စေရန် လိုအပ်သော မာက်မာက်မှုကို ပေးစေပါသည်။ လုပ်ငန်းလေးနက်မှုများတွင် စွမ်းရည်ကို အောက်ပါအတိုင်း အမျိုးအစားခွဲထားပါသည်။

• စံသတ်မှတ်စနစ်များ - ၁၀ မှ ၃၀၀ မီလီမီတာ
• အလေးချန်သုံး ကွန်ဖစ်ဂူရေးရှင်းများ - ၃၀၀ မှ ၅၀၀ မီလီမီတာ
• အထူးပြုထားသော အမြင့်တန်းဖြေရှင်းနည်းများ - ၅၀၀ မီလီမီတာအထက်

အနားသိုင်းအထူနှင့် ပစ္စည်းအမျိုးအစားတို့သည် အများဆုံးအချင်းကို တစ်ပါတည်း ကန့်သတ်ပေးပါသည်

အကောင်းဆုံးအလုပ်လုပ်နိုင်သည့် အများဆုံးအချင်းသည် အချင်းတစ်ခုတည်းသော အချက်ပေါ်တွင်သာမက အနားဘေးအထူ၊ ပစ္စည်း၏ အပူလွှမ်းပေးနိုင်မှု နှင့် ရရှိနေသည့် လေဆာစွမ်းအားတို့ အကျုံးဝင်မှုပေါ်တွင် မှီတည်ပါသည်။ ဥပမောပမ်းအဖြစ် ကာဗွန်သံမဏိကို ကြည့်ပါ။ ၎င်းသည် အပူလွှမ်းပေးနိုင်မှု ကောင်းမောင်းသည့် (W/m·K ၄၅-၅၀ ခန့်) ပစ္စည်းဖြစ်ပြီး အနားဘေးအထူ ၁၂ မီလီမီတာရှိသည့်အခါ အချင်း ၅၀၀ မီလီမီတာအထိ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ သို့သော် စတီလ်သံမဏိမှာ အခြားသောအခြေအနေဖြစ်ပါသည်။ ၎င်းသည် အပူလွှမ်းပေးနိုင်မှုနိမ့်ပါးပြီး (W/m·K ၁၅-၂၀ သာ) အပူဖောင်းကွဲမှုနှုန်းမှာ မြင့်မားပါသည် (ကာဗွန်သံမဏိ၏ µm/m·K ၁၀.၈ နှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင် µm/m·K ၁၇.၃ ခန့်)။ ထို့ကြောင့် အနားဘေးအထူ အလားတူဖြစ်သည့်အခါ အများအားဖြင့် အသိအမှတ်ပြုထားသည့် အသုံးပျော်မှုအတွက် အချင်း ၄၀၀ မီလီမီတာအောက်တွင်သာ အသုံးပြုကြပါသည်။ အလူမီနီယမ်မှာ အခြားသောစိန်ခေါ်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးပါသည်။ ၎င်းသည် အပူကို အလွန်ကောင်းမောင်းစွာ လွှမ်းပေးနိုင်ပါသည် (W/m·K ၂၃၅-၂၃၇ ခန့်)။ သို့သော် အလူမီနီယမ်သည် အခြားသောသံမဏိများထက် အလွန်များစွာ ဖောင်းကွဲလေ့ရှိပါသည် (ဖောင်းကွဲမှု အချိုးသည် ×10⁻⁶/°C ၂၃.၁ ဖြစ်ပါသည်)။ ထို့ကြောင့် အလူမီနီယမ်ပစ္စည်းများကို စနစ်ကျစွာ ဖိချိတ်ထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုဖောင်းကွဲမှုသည် အချိန်ကြာမောင်းသည့် ဖြတ်လုပ်ဆောင်မှုများအတွင်း အရွယ်အစားပြောင်းလဲမှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ထို့ကြောင့် တိကျမှုကို ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် သင့်လျော်သည့် ဖိချိတ်ထားမှုများ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

အထပ်များသော နံရံအထူ (>၈ မီလီမီတာ) သည် အားလုံးသော ပစ္စည်းများတွင် အများဆုံး တည်ငြိမ်သော အချင်းကို ၁၅–၃၀% အထိ လျော့ကျစေပါသည်။ ထို့အပေါ်အခြေခံ၍ လေဆာစွမ်းအားမြင့်မှုသည် လေဆာဖြင့် ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် အကွာအဝေးကို တိုးမြှင့်ပေးပါသည်။ ဥပမါ- ၁၂ kW စနစ်သည် ကာဗွန်သံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် နံရံအထူ ၈ မီလီမီတာရှိ ပိုက်များကို ၅၀၀ မီလီမီတာအထိ ဖြတ်တောက်နိုင်ပါသည်။ အနက် ၆ kW စနစ်သည် ၄၀၀ မီလီမီတာအထိသာ ဖြတ်တောက်နိုင်ပါသည်။

ကြေးမော်စနစ်၏ အဆောက်အအိမ်နှင့် ၎င်း၏ အချင်းစွမ်းရည်တွင် ပါဝင်သည့် အခန်းကဏ္ဍ

ခုနှစ်ခုခေါက်ခေါက်စနစ်နှင့် နှစ်ခုခေါက်ခေါက်စနစ် – တိကျမှု၊ တည်ငြိမ်မှုနှင့် အကောင်အထောက် အချင်းအကွာအဝေး

ကလမ်းပ်စနစ်ကို အသုံးပြုပုံသည် အသုံးပြုနိုင်မည့် အရွယ်အစားရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါသည်။ ခုနစ်ခုသော ခပ်ခုနစ်ခုစနစ်များသည် အစိတ်အပိုင်း၏ အနောက်ဘက် ပတ်လည်တစ်ဝိုက်လုံးနှင့် ထိတွေ့မှုဖြင့် အလုပ်လုပ်ပါသည်။ ထိုသို့သော ထိတွေ့မှုသည် လုပ်ဆောင်မှုအတွင်း အုန်းခြင်းမှုများကို လျော့နည်းစေပါသည်။ ထိုစနစ်များသည် အချင်း ၅၀၀ မီလီမီတာထက် ကြီးမားသည့် အစိတ်အပိုင်းများအတွက်ပါ အနေအထား တည်ငြိမ်မှုကို မှန်ကန်မှု ၀.၁ မီလီမီတာအတွင်း ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပါသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် နှစ်ခုသော ခပ်ခုနစ်ခုစနစ်များကို တည်ငြိမ်မှုထက် အမြန်နှုန်းကို ဦးတည်၍ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားပါသည်။ သို့သော် အရွယ်အစားကြီးမားသည့် အစိတ်အပိုင်းများသည် ပုံစံပြောင်းလဲခြင်း (flex) ဖြစ်ပေါ်စေပြီး တိကျမှုအားနည်းစေပါသည်။ ထိုသို့သော ပုံစံပြောင်းလဲမှုသည် အထူသော နံရံများ သို့မဟုတ် အချင်းကြီးမားသည့် အစိတ်အပိုင်းများတွင် အထူးသဖြင့် တိကျမှုအားနည်းစေပါသည်။ လေဆာဖြင့် အသုံးပြုသည့် စီမံကုန်ထုတ်လုပ်မှု ဂျာနယ်များတွင် ဖော်ပြထားသည့် သုတေသနအရ ခုနစ်ခုသော ခပ်ခုနစ်ခုစနစ်များသည် နှစ်ခုသော ခပ်ခုနစ်ခုစနစ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လှည့်အား တည်ငြိမ်မှု (torsional stiffness) အားဖြင့် ၄၅% ခန့် ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ ထိုသို့သော တည်ငြိမ်မှုသည် အရွယ်အစားအများဆုံးအထိ အထူသော နံရံများပါရှိသည့် ဖွဲ့စည်းပေါင်းစပ်မှု ပိုက်များ (structural tubing) ကို အသုံးပြုသည့်အခါ အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

အရွယ်အစားများစွာရှိသည့် အစိတ်အပိုင်းများကို တစ်ပါတည်း စီစဉ်ထားနိုင်ရေးနှင့် အပ်စ်မှုများ မပေါ်ပေါက်စေရေးအတွက် အကောင်းဆုံး ခပ်ခုနစ်ခုနည်းပညာ

ခေတ်မီသော ကိုယ်တိုင်ညှိပေးသည့် ခေါက်ခ်များသည် စားဝတ်အိုင်းများနှင့် အချိန်နှင့်တစ်ပါတ်တည်း ဖိအားခံစားနိုင်သည့် စင်ဆာများကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်တိုင်အလိုအလျောက် အရာများကို ကိုင်ထားပုံကို ပြောင်းလဲပေးပါသည်။ ဤစနစ်များသည် ၂၀မီမီ ပိုက်များကဲ့သို့သော သေးငယ်သည့် အရာများမှ ၄၅၀မီမီ အချင်းရှိသည့် ကြီးမားသည့် ဖွဲ့စည်းမှုအစိတ်အပိုင်းများအထိ အလွန်မြန်မြန် ကိုင်ထားမှုကို ပြောင်းလဲနိုင်ပါသည်။ အလုပ်သမားများအနေဖြင့် အစိတ်အပိုင်းများကွဲပါးမှုအလျောက် လုပ်ဆောင်မှုများကို လုပ်ရန် မလိုအပ်တော့သောကြောင့် စက်ရုံများသည် အလုပ်စဉ်များကို စီစဥ်ရာတွင် အချိန်နှင့် နေရာကို ချွေတာနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့သော စနစ်များကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် စက်ရုံများသည် သူတို့၏ စနစ်များ၏ ထိရောက်မှုကို အများအားဖြင့် ၃၀% ခန့် တိုးတက်စေနိုင်ပါသည်။ ဤခေါက်ခ်များသည် အားကို ဖြန့်ဖေးပေးပုံလည်း အလွန်ပါရမော်သိုက်ပါသည်။ ထိုခေါက်ခ်များသည် အထူနောက်ချောင်းပိုက်များကို ပုံသောင်းပေးမှုမှ ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ထို့အပါအဝါ ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို အလွန်မြန်မြန် ပြောင်းလဲကိုင်ထားနိုင်သည့် အချိန်တွင်လည်း ကိုင်ထားမှုကို ကောင်းမော်စေပါသည်။ ဤအချက်သည် အမျိုးမျိုးသော ထုတ်ကုန်များကို ထုတ်လုပ်သည့် စက်ရုံများတွင် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရောက်တွင် ထုတ်လုပ်သည့် အရေအတွက်များသည် အလွန်နည်းပါသည်။

CNC လေဆာပိုက်ဖြတ်စက်၏ အချင်းအကန့်အသတ်များကို ဖြတ်ပိုက်၏ ဖြတ်ပိုက်အလုပ်မှုပုံစံနှင့် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှု

ဘာကြောင့် စက်ဝိုင်းပုံပိုက်များသည် စတုရန်းပုံ၊ စတုဂံပုံ သို့မဟုတ် ပိုက်ပုံစံများထက် အချင်းအကြီးများကို ရရှိနိုင်သော်

အဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ပိုက်များသည် လှည့်ပတ်မှုစိုက်ထားမှု (rotational symmetry) နှင့် ဖိအားများကို အညီအမျှဖြန့်ဖေးနိုင်ခြင်းကြောင့် အချင်းအရွယ်အစားကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပါသည်။ စက်ဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန်သည် ပိုက်၏ အနှံ့ပါးလုံးဝအနှံ့တွင် ချောင်းကို ဖိစေသည့် အားများကို အညီအမျှဖော်ဆောင်ပေးနိုင်ပါသည်။ ထိုကြောင့် ၅၀၀ မီလီမီတာအရွယ်အစားတွင် စက်မှုလုပ်ငန်းများ တည်ငြိမ်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် အရေးကြီးသည့် ပေါ်လွင်မှု (slippage) နှင့် ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲမှု (deformation) ပြဿနာများကို လျော့နည်းစေပါသည်။ စတုရန်းပုံသဏ္ဍာန်နှင့် စတုဂံပုံသဏ္ဍာန် ပိုက်များမှာ မတူညီပါသည်။ ထိုပိုက်များသည် ချောင်းကို ဖိစေသည့် အားများကို ထောင်ချောက်များတွင် အထူးသဖြင့် စုစုပေါင်းဖော်ဆောင်လေ့ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် စက်ပိုင်းဆိုင်ရာ တည်ငြိမ်မှုပြဿနာများ သို့မဟုတ် စက်လုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်နေစဉ် ထောင်ချောက်များ ပေါ်လာခြင်းများကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် အများအားဖြင့် ၃၆၀ မီလီမီတာအထက် အရွယ်အစားများကို မသုံးလေ့ရှိပါသည်။ ပိုက်များ၏ ကြားဖြတ်ပုံသဏ္ဍာန် (oval shapes) များသည် အပိုပြီး ရှုပ်ထွေးသည့် ပြဿနာများကို ဖော်ပေးပါသည်။ ထိုပုံသဏ္ဍာန်များ၏ အလေးချိန်ဖ distribution မှုများသည် အညီအမျှမဟုတ်သောကြောင့် ခပ်ချောင်ချောင် (chucks) များနှင့် မှန်ကန်စွာ ညှိပေးရန် ခက်ခဲပါသည်။ ထို့အပ besides ထိုပိုက်များ၏ ပိုမိုပေါ့ပါးသည့် နံရံများသည် အထူးသဖြင့် လေဆာအပူချိန်ကို အထူးသဖြင့် စုစုပေါင်းဖော်ဆောင်သည့် အချိန်တွင် ပိုမိုလွယ်ကူစွာ ပျက်စီးသွားနိုင်ပါသည်။ အဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ပိုက်များသည် လေဆာခေါင်း၏ ရှုပ်ထွေးသည့် လှုပ်ရှားမှုများကို လွယ်ကူစွာ ဆောင်ရွက်နိုင်စေပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပိုက်များသည် ထောင်ချောက်များနှင့် ထောင်များပါးသည့် ပုံသဏ္ဍာန်များတွင် လိုအပ်သည့် အများအားဖြင့် အဆက်မပါးသည့် လှုပ်ရှားမှုများကို မလိုအပ်စေပါသည်။ ထို့အပ besides အဝိုင်းပုံသဏ္ဍာန် ပိုက်များသည် မျက်နှာပုံစံပေါ်တွင် အပူချိန်ကို ပိုမိုအညီအမျှဖြန့်ဖေးနိုင်ပါသည်။ ထိုကြောင့် အပူချိန်ကြောင့် ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲမှု (warping) များကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အထူးသဖြင့် ကြီးမားသည့် စတုဂံပုံသဏ္ဍာန် အပိုင်းများတွင် ထိုပြဿနာများသည် ပိုမိုဆိုးရွားလာပါသည်။

ပစ္စည်းအလိုက် အပူလေးနက်မှု အပြုအမှုနှင့် အချင်းဆိုင်ရာ ကန့်သတ်ချက်များ

စတီလ်သံမဏိ၊ အလူမီနီယမ်နှင့် ကာဗွန်သံမဏိ - အပူထောက်လှမ်းမှု စွမ်းရည်သည် အများဆုံး တည်ငြိမ်သော အချင်းကို မည်သို့သြဇာဖော်ပေးသနည်း

လေဆာဖြတ်ခြင်းအတွင်း အချင်းအကန့်အသတ်များ သတ်မှတ်ရာတွင် ပူလွန်းမှုအများဆုံးဖြစ်စေသည့် အချက်များဖြစ်သည့် အရည်ပျော်မှုအများဆုံးဖြစ်သည့် အပူချိန် သို့မဟုတ် အမာအားထက် အပူလွှဲပေးနိုင်မှုသည် အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ဥပမါအားဖွင့် အလူမီနီယမ်ကို ကြည့်ပါ။ ၎င်း၏ အပူလွှဲပေးနိုင်မှုအဆင့်မှာ W/m·K အထိ ၂၃၇ ခန့်ရှိပြီး လေဆာမှ ထုတ်လွှတ်သည့် အပူကို အလွန်မြန်မြန် ဖြန့်ဝေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အပူစုစည်းမှုကြောင့် ပုံသဏ္ဍာန်ပြောင်းလဲမှုများ စတင်ဖြစ်ပွားမည့် အချင်း ၃၀၀ မှ ၃၅၀ မီလီမီတာအထိ စိတ်ချရသည့် ဖြတ်ခြင်းများကို ဆောင်ရွက်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် စတိန်လက်စ်သံမှုန်သည် အခြားအမျိုးအစားတစ်မျိုးဖြစ်ပါသည်။ ၎င်း၏ အပူလွှဲပေးနိုင်မှုအဆင့်မှာ W/m·K အထိ ၁၅ မှ ၂၀ ခန့်သာဖြစ်ပါသည်။ ထိုကြောင့် ဖြတ်လုပ်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းတွင် အပူသည် စုပုံနေပါသည်။ ထို့ကြောင့် အပူချိန်ကြောင့် ပုံပြောင်းမှုများ ဖြစ်ပွားလာနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့သော ပုံပြောင်းမှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် အပူချောင်းမှုများ အထူးသဖြင့် အပူချောင်းမှုများ အလွန်မြန်မြန် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အထိုးအထွင်အချင်း ၁၅၀ မှ ၂၀၀ မီလီမီတာအထိ ဖြတ်ခြင်းများ ဆောင်ရွက်ရန်အတွက် ဖြစ်ပါသည်။ ကာဗွန်သံမှုန်သည် အထက်ဖော်ပြပါ အချက်နှစ်ခုကြားတွင် အလယ်ချိန်တွင် ရှိပါသည်။ ၎င်း၏ အပူလွှဲပေးနိုင်မှုအဆင့်မှာ W/m·K အထိ ၄၅ မှ ၅၀ ခန့်ဖြစ်ပါသည်။ စံသတ်မှတ်ချက်များအရ အချင်း ၂၅၀ မှ ၃၀၀ မီလီမီတာအထိ အစိတ်အပိုင်းများကို လက်ခံနိုင်ပါသည်။ သို့သော် အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှုများသည် ကာဗွန်ပါဝင်မှုအဆင့်များနှင့် အပူချောင်းမှုများကို အလွန်အမင်း အသုံးပြုမှုအပေါ်တွင် အများကြီး မှီခိုပါသည်။

ပေါ်လီမာအချိန်ပေးခြင်းများသည် ဤလုပ်ဆောင်မှုနယ်နိမိတ်များကို အမှန်တကယ်အကျိုးသက်ရောက်စေပါသည်။ ဥပမါအားဖွင့်လျှင် အလူမီနီယမ်သည် စင်းစစ်ခြင်းအတွက် အလွန်မြင့်မားသော ၂၃.၁ × ၁၀⁻⁶ ဒီဂရီစင်တီဂရိတ်အောက်တွင် ပေါ်လီမာအချိန်ပေးခြင်းရှိပါသည်။ ထိုအချက်သည် လုပ်ဆောင်သူများအနက် အတိအကျဖြစ်ပြီး အမြဲတမ်းပြောင်းလဲနေသော ချောင်းဖောက်ခြင်းအားကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ကြောင်း ဖော်ပြပါသည်။ ထိုသို့သော ချောင်းဖောက်ခြင်းအားသည် ဖြတ်တောက်မှုအတွင်း အပူချိန်တိုးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပေါ်လီမာအချိန်ပေးခြင်းကို အတိအကျဖြင့် ပြေမျော့စေရန် ဖော်ပြပါသည်။ စတီန်လက်စ်သံမှုန်သည်လည်း အလူမီနီယမ်ထက် ပိုမောင်းမှုမရှိပါ။ ၎င်းသည် ၁၇.၃ × ၁၀⁻⁶/°C အထိ ပေါ်လီမာအချိန်ပေးခြင်းရှိပါသည်။ ထိုအချက်သည် အရွယ်အစားကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းများကို ပုံပေါ်မှုနှင့် ပုံစံပေါ်လွဲမှုများဖြစ်စေရန် ဖော်ပြပါသည်။ ကာဗွန်သံမှုန်သည် ၁၀.၈ × ၁၀⁻⁶/°C အထိ ပေါ်လီမာအချိန်ပေးခြင်းနိမ့်မားသောကြောင့် အရွယ်အစားကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းများကို အသုံးပြုသည့်အခါ ပိုမိုတည်ငြိမ်မှုရှိကြောင်း ထင်ရှားစေပါသည်။ အစိတ်အပိုင်း၏ အဝိုင်းအရွယ်အစားသည် စနစ်၏ လက်ခံနိုင်သော အရွယ်အစားနှင့် နီးလာသည့်အခါ အပူချိန်ကို စီမံခန့်ခွဲရန် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ထုတ်လုပ်သူများသည် ထုတ်လုပ်မှုလုပ်ငန်းများတွင် အရေးကြီးသော အရွယ်အစားအတိအကျများကို ထိန်းသိမ်းရန် ပုလ်စ်လေဆာလုပ်ဆောင်မှုများ၊ ဖိအားပေးထားသော လေအကူအညီစနစ်များ သို့မဟုတ် ချက်မ်များတွင် တည်ဆောက်ထားသော အသုံးပြုနိုင်သော အအေးခံမှုစနစ်များကို အများအားဖြင့် အသုံးပြုကြပါသည်။